تزریق ژل

چون ژل ماده ای خارجی است احتمال بروز واکنش های آلرژیک بعد از تزریق ژل ها وجود دارد. البته این احتمال درصورتی که متخصص از ژل های استاندارد و تایید شده وزارت بهداشت و سازمان غذا و داروی آمریکا استفاده کند، بسیار کاهش مییابد. غیر از استاندارد بودن، مهارت فردی که ژل یا چربی را تزریق میکند نیز در میزان رضایت متقاضی و کاهش عوارض نقش دارد. به همین دلیل باید برای این کار به متخصصان پوست و جراحان پلاستیک یا جراحان فک و صورت مراجعه کرد.
میزان ماندگاری ژل ها به نوع و مواد تشکیل دهنده ژل ها بستگی دارد. نوعی از ژل که از اسید هیالورونیک تشکیل شده است، ۶ ماه دوام دارد. ژل تشکیل شده از هیدروکسی آپاتیت یک سال و نیم دوام دارد و باعث تحریک کلاژن سازی میشود و بی خطر است. ماندگاری ژل تشکیل شده از پلی کپرولاکتون ۱۸ تا ۳۶ ماه است. این ژل نه تنها به تحریک کلاژن سازی کمک میکند بلکه چون به مرور به شکل گاز دی اکسید کربن از بدن دفع میشود، مناسب است. تا چندی پیش از کلاژن های خوکی، گاوی و انسانی هم استفاده می شد. ژل دائمی فقط ژل پاژ است که عوارض بسیاری دارد و مصرف آن توصیه نمی شود.
یکی از عوارض استفاده از ژل های غیراستاندارد، حرکت کردن آن هاست. ژل های پاژ که در گذشته استفاده می شد و ساخت اوکراین بود، بعد از گذشت ۸-۷ سال به دلیل سنگین بودن حرکت می کرد و پایین می آمد. امکان بروز واکنش های آلرژیک و آبسه نیز به خصوص بعد از ضربه یا فشار ناشی از تزریق آمپول در این ژلها بسیار بالا بود. خارج کردن این ژل ها کار دشواری است و در صورت بروز مشکل اگر کاملا خارج نشود، عارضه برطرف نخواهد شد. 

خدمات و محصولات صنعتی

 الکتروپمپ

 

 

 

سلامت و زیبایی
پایگاه خبری زیست آنلاین